คุณดงกู
คุณยุนอา ผมมีเรื่องจะบอกคุณ
เรื่องอะไรเหรอคะ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณจริงๆ นะ คุณยุนอา
คุณพูดเรื่องอะไรคะเนี่ย
ผมบอกว่าผมชอบคุณ
คุณอยากจะลองมาคบกับผมดูมั้ย
ไม่ค่ะ
อะไรนะครับ
ทำไมล่ะครับ
เพราะสถานการณ์ตอนนี้ของคุณเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมจะรับผิดชอบทั้งคุณแล้วก็ซอลเอง
ฉันเคยขอให้คุณมารับผิดชอบฉันกับซอลเหรอคะ
ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น...
ถ้างั้นคุณคิดว่ายังไงซะ แม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างฉันก็ต้องตอบรับคำสารภาพ
ของคุณอย่างนั้นเหรอคะ
ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ
พอเถอะค่ะ ฉันจะถือว่าฉันไม่ได้ยินก็แล้วกัน
คุณยุนอา
คุณลืมมือถือไว้บนรถผมน่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขับรถดีๆ นะคะ
ครับ ไว้เจอกันนะครับ
- นายโอเคมั้ย - ซูอา
- ตอนนี้ถือว่าฉันถูกเทแล้วใช่มั้ย - ใช่
ภายในเวลาห้าวินาที
ห้าวินาทีเหรอ
ทำไมล่ะ
เพราะอะไร...
ชิวแบคคา
วันนี้วันหยุดนะ จะทำงานทำไม
เด็กใหม่มีวันหยุดที่ไหนกัน
ฉันต้องดูรายการทุกรายการเอามาเขียนรีวิว
ทำไมต้องสั่งแต่งานแบบนี้ให้เด็กใหม่ด้วยก็ไม่รู้
เธออยากเป็นนักข่าวแทบตาย
พอได้เป็นแล้วกลับไม่ชอบหรือไง
ทำไมหูฉันมันถึงคันแบบนี้นะ
ชิวแบคคา
ไหนๆ เธอก็ได้เป็นนักข่าวแล้ว ช่วยแคะหูให้ฉันหน่อยสิ
ฉันคิดว่าข้างในต้องมีขี้หูยักษ์อยู่แน่เลย
แคะให้ทีนะ
มัวทำอะไรอยู่ แคะหูให้หน่อยสิ
พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย
ถ้าไม่อยากแคะให้ก็พูดกันดีๆ สิ จะมาผลักกันทำไม
ฉันเปล่าสักหน่อย
คุณยุนอา
คุยกับผมก่อนสิ
ทำไมคุณถึงไม่อยากคบกับผม
ผมอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงปฏิเสธผม
อะไรนะ
เธอปฏิเสธแกเหรอ
- หมายความว่ายังไง - พี่ไม่ต้องมายุ่ง
บอกมาสิครับ ว่าเพราะอะไร
ฉันก็แค่ไม่อยากคบกับคุณ
แล้วฉันก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้แล้ว
ฉันไปได้แล้วใช่มั้ยคะ
หมายความว่ายังไง
นี่แกชอบคุณยุนอาเหรอ
ดงกูชอบคุณยุนอา
- แต่โดนเธอปฏิเสธภายในห้าวินาที - ฮะ!
ห้าวินาทีเหรอ
ห้าวินาทีเนี่ยนะ จริงดิ
ดงกู นายจะไปไหน
คุณยุนอา ผมมีเรื่องจะบอกคุณ
ผมชอบคุณ
ผมชอบคุณจริงๆ นะ คุณยุนอา
ไม่ค่ะ
ฉันเคยขอให้คุณมารับผิดชอบฉันกับซอลเหรอคะ
มานั่งทำอะไรตรงนี้
ซูอา
เธอว่าฉันดูเป็นผู้ชายที่ไร้เสน่ห์มั้ย
ฉันว่าฉันก็ดูโอเคอยู่นะ
หน้าตาก็ดีแถมยังสูงด้วย
แถมยังสูงด้วย
แถมยังสูงด้วย...
แค่นี้ก็ถือว่าดีแล้วไม่ใช่เหรอ
อยากให้ฉันพูดตรงๆ หรือให้โกหกดีล่ะ
ช่างเถอะ
ไม่ต้องแล้ว
ฉันไปห้องน้ำแป๊บนึงนะ
[พี่ชาย]
พี่ยังคิดว่าฉันอยู่ที่อเมริกาอยู่นี่นา
ฮัลโหล
อ้าวพี่ เป็นไงบ้าง
พี่โทรมาทำไมเหรอ
จะโทรหาเธอ ฉันต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
ตอนเธอไปอเมริกาฉันก็ไม่ได้ไปส่ง
ฉันก็แค่อยากได้ยินเสียงน่ะ
วันนี้ฉันเพิ่งกลับมาจากการฝึกภาคสนามน่ะ
จริงด้วย ใกล้จะถึงวันแข่งแล้วนี่เนอะ
อีกสองวันฉันจะบินไปที่ฮ่องกง
แล้วอยู่ที่อเมริกาเป็นไงบ้าง
ดีมากเลยล่ะ
ดีมาก ดีสุดๆ
ค่อยยังชั่วหน่อย
พอดีฉันมีธุระด่วน คงคุยนานไม่ได้
เราคุยข้ามประเทศกันอยู่ แต่ทำไมเสียงเธอมันถึงได้ชัดแบบนี้ล่ะ
แหม เทคโนโลยีสมัยนี้มันดีจะตายไป
ไว้ฉันโทรไปหาใหม่นะ
โอเค
- โอเค - ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ
ซูอา
พี่
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ไหนบอกว่าอยู่อเมริกาไง
พี่ ฉันอธิบายได้นะ
เรารีบกลับบ้านไปนอนกันเถอะ
ฉันเหนื่อยแล้ว
ดงกู!
พี่ซูบง!
เดี๋ยวนะ พวกนายชวนกันกลับบ้านไปนอนเหรอ
พวกนายอยู่ด้วยกันเหรอ
- ไหนบอกว่าเลิกกันแล้ว - คือว่า...
ฉันเลิกกับคุณยุนซอกแล้วก็มาคบกับดงกูใหม่น่ะ
ฉันกลัวพี่จะเป็นห่วง ถ้ารู้เรื่องที่ฉันเลิกกับคุณยุนซอกเข้า
- ฉันก็เลยทำเป็นเหมือนอยู่อเมริกา - จริงเหรอ
แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่บ้านดงกูล่ะ
- แล้วบ้านเธอล่ะ - เอ๊ะ...
คือว่า...
ดงกูบอกว่า ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว ก็เลยอยากให้ประหยัดตังค์น่ะ
แต่งงานเหรอ นี่พวกนายจะแต่งงานกันเหรอ
จริงเหรอ
อยู่ข้างนอกมันหนาว ไปคุยกันที่บ้านนายดีกว่า
- เร็วเข้าๆ - เดี๋ยวตามไปครับ
- เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย - ฉันขอโทษ
นายก็รู้จักนิสัยพี่ชายฉันนี่
ดงกู ช่วยฉันสักครั้งเถอะนะ
ถ้าเขารู้ว่าฉันถูกหลอก พี่เขาต้องฆ่าฉันแน่
โอเคๆ ก็ได้
แต่เดี๋ยวนะ
ตอนนี้พี่จุนกีอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าดงกูจะชอบคุณยุนอา
เหลือเชื่อจริงๆ
มันเหลือเชื่อตรงที่เขาถูกปฏิเสธภายในห้าวินาที
จากนี้ไปชื่อเล่นของเขาคือ "ห้าวินาที"
ย่อสั้นๆ ว่า "ห้าวิ"
ห้าวิ
- ห้าวิ - ห้าวิ
ห้าวิ
- ดงกูโทรมา - ห้าวิเหรอ
ว่าไง ห้าวิ
ฉายาของนายคือ "ห้าวิ"
อะไรนะ
ซูบงเหรอ
ซูบงกำลังจะมาเหรอ
มาบ้านเราเนี่ยนะ
- หมายความว่าไง พี่ซูบงจะมาที่นี่เหรอ - ฉันก็ไม่รู้
เดี๋ยวฉันจะไปซ่อนตัวก่อน ถ้าเขากลับไปแล้วบอกฉันทีนะ
ถ้าวันนี้เขาจับฉันได้ ฉันตายแน่
ไม่ได้มาที่นี่ตั้งนาน
พวกเรากลับมาแล้ว!
พวกเราพาพี่ซูบงกลับมาด้วย!
พี่ซูบงมาถึงที่นี่แล้ว
ไม่ได้มานานมาก
อ้าว ดูชิก ซอจิน
ไม่เจอกันตั้งนาน
ไอ้น้องรัก
คิดถึงพวกนายจริงๆ
พี่ยังแรงเยอะเหมือนเดิมเลยนะ
พวกนายนี่มันน่ารักจริงๆ
ดีใจที่ได้เจอนะ พี่
แต่ฉันผิดหวังในตัวพวกนายมากเลยนะ
พวกนายน่าจะบอกฉันหน่อยสิ ว่าสองคนนี้กลับมาคบกันอีก
หืม พวกเขาเนี่ยนะกลับมาคบกัน
ฉันบอกพี่เขาไปแล้ว ว่าเราสองคนกลับมาคบกันใหม่
จริงด้วย ซูอาเขาขอให้เราเก็บเป็นความลับน่ะ
พวกนายนี่เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
ชายชาตรีมันต้องซื่อสัตย์
- ซื่อสัตย์! - ซื่อสัตย์!
ว้าว ที่นี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ
นี่อะไรน่ะ
รูปของจุนกีนี่
ทำไมถึงยังอยู่ที่นี่อยู่ล่ะ
ทำไมถึงเอารูปคนตายมาไว้ที่นี่
พี่จุนกี...
ผมยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะตายไปแล้ว
พี่...
ก็นะ มันเป็นเรื่องช็อกสำหรับเราทุกคน
ใครจะไปคิด ว่าเขาจะถูกฟ้าฝ่าแบบนั้น
นั่นสิครับ
เขาคงถูกลงโทษนั่นแหละ
กล้าดียังไงมาแย่งแฟนเพื่อน
แถมยังเป็นแฟนของฉันด้วย
จริงๆ ฉันก็ไม่อยากพูดถึงคนที่ตายไปแล้วหรอกนะ
แต่ถือว่าโชคดีแล้ว ที่เขาตายไปก่อน
เพราะถ้าตอนนั้นฉันจับมันได้ล่ะก็
ฉันจะทำให้มันต้องนอนหยอดน้ำเกลือ
ที่โรงพยาบาลไปชั่วชีวิตเลย
คุณจุนกี มีพัสดุส่งมาค่ะ
คุณจุนกีอยู่ที่ไหนเหรอคะ
หมายความว่ายังไง
ให้ตายสิ คุณยุนอาเอาอีกแล้วนะ
- พี่จุนกีตายไปแล้ว จำไม่ได้เหรอครับ - อะไรนะคะ
พวกคุณพูดเรื่องอะไรกันคะเนี่ย
- เมื่อกี้เขายังอยู่ตรงนี้อยู่เลย - คุณยุนอา!
คุณกินยาหรือยัง
ผมบอกแล้วไงว่าให้กินยาตรงเวลา
- ตามผมมานี่เลย - อ้าว
- นี่มันขยะ - เดี๋ยวสิคะ
- ทำไมถึงได้ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้ - แต่ว่าคุณจุนกี...
เมื่อกี้หมายความว่ายังไง แล้วเธอเป็นใคร
เธอทำงานที่นี่
แต่เธอยังทำใจเรื่องที่พี่จุนกีตายไม่ได้
- เธอยังคิดว่าพี่จุนกียังมีชีวิตอยู่ - งั้นเหรอ
น่าสงสารมากเลยนะเนี่ย
แล้วถ้าเธอกินยาก็จะดีขึ้นใช่มั้ย
อะไรนะคะ
คุณจุนกีเคยแย่งแฟนของพี่คุณซูอาเหรอคะ
ใช่ครับ
ตอนนั้นพี่ซูบงเลยบอกว่าจะฆ่าพี่จุนกี
พวกคุณก็เลยโกหกว่าคุณจุนกีตายแล้วสินะ
พวกเราห้ามแล้ว แต่พี่จุนกีขอเอาไว้
พี่ซูบงเป็นนักกีฬายูเอฟซีด้วย
"คนเหนือมนุษย์"
แข่ง 19 ครั้ง ชนะ 19 ครั้ง น็อกเอาต์ 19 ครั้ง
แต่พวกคุณหลอกว่าเขาตายแบบนี้มันไม่ดีนะ
แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนเหรอคะ
ทำไมหมอนี่ต้องมาตอนนี้ด้วยวะ
ในนี้แม่งโคตรอึดอัดเลย
แต่เดี๋ยวก็คงกลับล่ะมั้ง
นั่นเสียงอะไร
เหมือนจะมาจากทางนั้นนะ
ขอโทษทีค่ะ พอดีฉันเป็นหวัดน่ะ
งั้นเหรอ
ซอจิน
- แล้วเธอยังมีหนวดอยู่มั้ย - อะไรนะ
มันก็คงจะขึ้นไปตลอดชีวิตฉันนั่นแหละ
เหนื่อยจังเลย
พี่ ตอนนี้ก็ดึกแล้ว พี่ควรกลับได้แล้วนะ
ฉันก็ต้องกลับไปที่ศูนย์ฝึกเหมือนกัน
ครับ โค้ช
จริงเหรอครับ
เข้าใจแล้วครับ
- เกิดเรื่องแล้วสิ - มีอะไรเหรอ
เครื่องทำน้ำอุ่นที่ที่พักเสียน่ะ
จะทำยังไงดีล่ะ
แต่ฉันอยู่ที่นี่ได้นี่เนอะ
ดงกู อีกสองวันฉันก็จะไปต่างประเทศแล้ว
ขอฉันอยู่จนถึงตอนนั้นได้มั้ย
สองวัน...
แหม อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแข่งแล้ว พี่ต้องรักษาสภาพร่างกายให้ดีๆ สิ
ที่นี่คนก็เยอะแถมเสียงก็ดัง
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ปกติฉันก็อยู่กับคนเยอะๆ อยู่แล้ว
จริงสิ แต่ตอนนี้ห้องของเราเต็มหมดแล้ว
ฉันนอนที่โซฟาก็ได้
งั้นผมนอนที่โซฟาเอง พี่นอนในห้องของเราก็ได้
นายก็รู้นี่ ว่าฉันไม่ชอบสร้างภาระให้คนอื่น
พี่ งั้นเรามาดื่มเบียร์กันเถอะ
ฉันกินอะไรไม่ค่อยได้หรอก เพราะต้องลดน้ำหนักเพื่อขึ้นแข่ง
แล้วก็ว่าจะนอนดูหนังที่อดดูตอนฝึกซ้อมสักหน่อย
พวกนายไม่ต้องห่วงแล้วไปนอนเถอะ
ครับ ฝันดีนะครับ
แรงบีบมือของพี่น่ากลัวมากเลย
- ดูให้สนุกนะครับ - โอเค
- ฝันดีนะพี่ - โอเค
สนุกมาก
โคตรสนุกเลย
คิมนัมจู จีจินฮี
ไม่อยากจะเชื่อ
ฉันดูเรื่องไหนต่อดี
จริงสิ "Wife's Desires"
ได้ยินว่าเรื่องนี้เด็ดมาก
ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมไม่นอน จะมานั่งดูทีวีทำไมวะ
ฉี่ก็ปวด แถมขาก็เป็นเหน็บชาอีก
อยากจะบ้าตายจริงๆ
จะทำยังไงดี
ฉันเคยขอให้คุณมารับผิดชอบฉันกับซอลเหรอคะ
ฉันจะถือว่าฉันไม่ได้ยินก็แล้วกัน
ฉันก็แค่ไม่อยากคบกับคุณ
ดงกู ฉันปวดฉี่มากเลย ช่วยฉันหน่อย
ดูชิก ฉันปวดฉี่มากเลย ช่วยฉันหน่อยสิ
น่าเบื่อจริงๆ ทำไม่จบไม่สิ้นสักที
ว่าแต่พี่จุนกีจะเป็นยังไงบ้างนะ
อะไรกัน
ทำไมฉันต้องไปเป็นห่วงเขาด้วยล่ะ
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ตั้งสติเข้าไว้ๆ
อะไรอีก
ฉันปวดฉี่จะตายอยู่แล้ว ช่วยฉันที ชิวแบคคา
คนบ๊องๆ แบบนี้ทำไมฉันถึงได้...
ดูตั้งแต่ตอนแปดดีกว่า
มันต้องสนุกมากแน่ๆ เลย
- ซอจิน ทำไมเธอยังไม่นอนอีกล่ะ - คะ...
คือฉันกำลังหาของอยู่น่ะ
มันอยู่ตรงไหนนะ
แล้วเธอเอาขวดเปล่ามาทำไม
ฉันแค่อยากถืออะไรสักอย่างน่ะ
มือมันรู้สึกว่างๆ
ขอบใจมากนะ ชิวแบคคา
เอ๊ะ นั่นเสียงอะไร
มันเสียงน้ำรั่วนี่
เสียงอะไรเหรอ
ฉันไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
- แต่ฉันได้ยินนะ - นอนไม่หลับเลย ขอดูทีวีด้วยดีกว่า
ไม่เห็นได้ยินเสียงทีวีเลย
มันดังเกินไปแล้ว
พอดีช่วงนี้หูฉันตึงน่ะ
ฉี่มันล้นออกมา ทำไงดี
ล้นออกมาเยอะมากเลย
มานั่งทำอะไรตั้งแต่เช้า
อะไรน่ะ
นี่แกทำแบบนั้นทั้งคืนเลยเหรอ
ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉันก็ไม่เข้าใจ
ดูชิก ฉันมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
แกดูดีจะตาย ถือว่าหล่อสุด ในบรรดาเพื่อนฉันเลยนะ
ฉันก็ว่างั้น แต่ทำไมคุณยุนอาถึงปฏิเสธฉันล่ะ
เวลามีคนมาสารภาพ มันต้องใช้เวลาคิดบ้างไม่ใช่เหรอ
ก็จริง
แล้วแกสารภาพไปว่ายังไง
ฉันจับแขนเธอตรงหน้าเกสต์เฮ้าส์
แล้วก็บอกไปว่า "ผมชอบคุณ เรามาคบกันเถอะ"
เดี๋ยวนะ
แกสารภาพตรงข้างถนนเลยเนี่ยนะ
- พูดอย่างเดียว ดอกไม้ก็ไม่มี - ใช่
แกทำแบบนั้นไม่ได้สิ
เป็นฉัน ฉันก็ปฏิเสธ ถ้ามีคนมาสารภาพข้างถนนแถมยังไม่มีดอกไม้
จริงเหรอ
- เธอก็เลยปฏิเสธฉันงั้นเหรอ - ก็ใช่ไง
อย่างนี้ค่อยเข้าใจหน่อย
- ดูชิก - แม้แต่ฉันยังไม่เคยทำพลาดอะไรแบบนี้เลยนะ
ฉันนึกว่าทำแบบนั้นแล้วจะดูแมนซะอีก ฉันคิดผิดเหรอเนี่ย
ว่าแต่พี่จุนกียังอยู่ในตู้อยู่อีกเหรอ
ฉันเผลอหลับไปแน่เลย
อะไรเนี่ย
เช้าแล้วเหรอ
อยู่ในนี้แล้วไม่รู้วันรู้คืนเลย
โอ๊ย เหน็บกิน
หมอนั่นยังอยู่ข้างนอกหรือเปล่านะ
โอ้โห
สุดยอด
ทำไมหมอนี่มันถึงได้ดูทีวีมาราธอนขนาดนี้วะ
ถ้าอย่างนั้น คุณคือลูกสาวของพ่อผมเหรอ
ลูกสะใภ้กลายเป็นลูกสาวเหรอเนี่ย
สุดยอด
ไม่อยากจะเชื่อ
อรุณสวัสดิ์ครับ พี่
- มาทานข้าวเช้ากันเถอะครับ - ไม่เป็นไรๆ
ฉันขอดูเรื่องนี้ก่อน อย่าเพิ่งมาชวนคุย
คุณจำยูกึมรัน ผู้หญิงที่คุณทิ้งไปเมื่อ 30 ปีที่แล้วได้มั้ย
เธอรู้จักผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง
เพราะฉันเป็นลูกสาวของเธอไงล่ะ
อะไรนะ
เฮ้ย ภรรยาของเขาก็คือลูกสาวตัวเองเหรอเนี่ย
ละครเรื่องนี้แม่งสุดจริงๆ
สุดยอด
ตกลงเขาเป็นนักกีฬาหรือเป็นคนคิวซีละครกันแน่
ทำไมถึงได้ดูมาราธอนขนาดนี้
พี่ชายฉันเป็นพวกติดละครน่ะ
เขาใช้เงินครึ่งนึงที่หามาได้ หมดไปกับค่าดูละครย้อนหลังนี่แหละ
แล้วจะทำยังไงกับพี่จุนกีดีล่ะ
แล้วคุณยุนอายังไม่มาเหรอ
พี่เขาทำอาหารเช้าเสร็จ ก็ไปที่โรงเรียนสอนทำขนมเลย
ว่าแต่พี่เริ่มชอบพี่ยุนอาตั้งแต่ตอนไหนเหรอ
ก็สักพักแล้ว
ฉันคิดเรื่องนี้มาเยอะแล้ว ไม่ต้องมาสอนฉันเลยนะ
รู้แล้วน่า
ฉันสายแล้ว ฉันกินแค่นิดเดียว เดี๋ยวจะไปทำงานที่ร้านแล้ว
เดี๋ยวสิ
- ฉันไปด้วยสิ - เธอจะไปไหน
แล้วพี่ซูบงล่ะ
ฉันต้องไปจับตัวอียุนซอก ก่อนที่พี่ซูบงจะมารู้เรื่องนี้เข้า
ถ้าพี่เขารู้ฉันตายแน่ๆ
ดงกู ฝากดูแลพี่ให้หน่อยนะ
ไปกันเถอะ
ฉันล่ะเหนื่อยกับเธอจริงๆ
แล้วฉันจะจัดการคนเดียวได้ยังไง
ฉันก็ต้องเตรียมตัวไปทำงานเหมือนกัน
ฝากดูแลซอลทีนะ
อยู่กับพี่เขาให้สนุกนะ ซอล
ไปดีมาดีนะ
ซอล
แม่หนูชอบอะไรบ้างเหรอ
ต้องทำยังไงแม่หนูถึงจะตอบตกลงเหรอ
ว่าไงนะ
เมื่อกี้หนูพูดอะไรไม่ใช่เหรอ พูดอีกสิ
เลิกอ้อแอ้แล้วพูดอะไรหน่อยสิ
บอกหน่อย
ทำไมเขาถึงยังไม่มาอีกนะ
ฉันต้องจับเขาให้ได้ ก่อนที่พี่ซูบงจะรู้เรื่อง
จะให้สู้ตรงฉากนี้ยังไงดีนะ
นี่นายยังเขียนอยู่อีกเหรอ
- เขียนแบบนี้แล้วได้เงินด้วยเหรอ - เปล่า
แล้วนายเขียนทำไม
เพราะมันเป็นงานที่ฉันชอบไง
ชีวิตนายนี่มันน่าสงสารจริงๆ
จะเขียนยังไงดีนะ
ใช้ท่าฟิงเกอร์ปิ้วๆ ดีมั้ยนะ
- อะไรคือ "ฟิงเกอร์ปิ้วๆ" เหรอ - ฟิงเกอร์ปิ้วๆ ก็คือ...
หนึ่งในท่าของเจี๋ยฉวนเต้าที่บรูซลีเอามาใช้
มันเป็นท่าที่น่ากลัวมาก เพราะเราจะต้องจิ้มตาจนคู่ต่อสู้มองไม่เห็น
จิ้มตาเหรอ
มันไม่เป็นวิธีที่สกปรกไปหน่อยเหรอ
ปรัชญาของเจี๋ยฉวนเต้า คือเราต้องจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด
ใครมันจะโง่ยืนเฉยๆ ให้จิ้มตากันล่ะ
เธอนี่มันไม่รู้อะไร
ท่าฟิงเกอร์ปิ้วๆ มันเร็วมากเลยนะ
- ให้ฉันโชว์ให้ดูมั้ย - เอาสิ
เห็นมั้ย เร็วมั้ยล่ะ
พอเธอมองนิ้วฉันไม่ทัน เธอก็จะหลบไม่ได้
แต่ฉันว่าฉันทำได้นะ
ลองกับฉันดูสิ
เธอนี่ไม่กลัวอะไรเลยหรือไง
อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน
จะเริ่มเลยนะ
โอ๊ย มันเจ็บนะ
มันเจ็บนิ้วนะ
เป็นไปไม่ได้
ทั้งลูกสะใภ้และภรรยาของฉัน ไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของฉันงั้นเหรอ
- แม้แต่ที่นี่ฉันก็ยังถูกทรยศ - เป็นไปไม่ได้
ฉันควรไปจากที่นี่
ธันเดอร์
ฉันคงต้องกลับไปที่ดาวของฉัน "ปิราตุ๊ตุ๊ราตุ๊" แล้วล่ะ
ลาก่อน โลกมนุษย์
ลาก่อน
บราโว สุดยอด
พ่อเป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอเนี่ย
ชื่อเรื่องคือ "Wife's Desires" แต่ทำไมจบเรื่องด้วยการให้พ่อเป็นเอเลียนล่ะ
หักมุมจริงๆ
นี่มันละครโทรทัศน์แห่งปีเลยนะเนี่ย
ฉันจะดูเรื่องนี้ไปตลอดชีวิตเลย
คิดบทแบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย
ครั้งนี้ฉันต้องสารภาพกับคุณยุนอา ให้ออกมาเพอร์เฟกต์ที่สุด
แต่ไอ้พี่บ้าดันอยู่ที่บ้านนี่สิ
ดูอีกรอบดีกว่า
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
คุณยุนอา วันนี้มาเร็วนะครับเนี่ย
สวัสดีค่ะ
วันนี้ฉันออกมาเร็วน่ะค่ะ
ว่าแต่...
ผู้ชายคนเมื่อวานเป็นใครเหรอครับ
เจ้าของเกสต์เฮาส์ที่ฉันทำงานค่ะ
อ๋อ งั้นเหรอครับ
- แล้วทำไมคุณ... - คุณฮยอนจุนคะ
- ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นแล้วค่ะ - ครับ
ขอโทษครับ
ฉันไปห้องน้ำแป๊บนึงนะ ฝากดูแลเคาน์เตอร์ทีนะ
โอเค
น่าเบื่อจังเลย
ฉันต้องทำแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่เนี่ย
ขอโทษนะครับ
- มาม่าอันนั้นยังไม่มาอีกเหรอครับ - อะไรนะคะ
อันไหนคะ
เดี๋ยวนะ
เสียงนี้มัน...
- แก! - ซูอา
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
แกตายแน่
- เดี๋ยวก่อนสิ - แกหนีไม่ได้แน่
- เดี๋ยวสิ - เอาเงินฉันคืนมา
ร้านอาหารไทยเหรอ
หลบไป!
ดูชิก จับเขาไว้
เขาเป็นพวกต้มตุ๋น
- เฮ้ยๆ จะทำอะไร - ถอยไปนะ
วางลงก่อน เดี๋ยวก็โดนคนอื่นหรอก
ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยไปสิวะ
จะทำยังไงดีนะ
- นั่นแกจะทำอะไร - มัวทำบ้าอะไรอีกเนี่ย
แกได้เจ็บตัวแน่
ฟิงเกอร์ ฟิงเกอร์
ปิ้วๆ
โอ๊ย นิ้วฉัน!
ไอ้คนหลอกลวง!
ดูชิก รีบเรียกตำรวจเร็วเข้า
ไอ้ขี้โกง
ฟิงเกอร์ปิ้วๆ
ฉันคงต้องกลับไปที่ดาวของฉัน "ปิราตุ๊ตุ๊ราตุ๊" แล้วล่ะ
ลาก่อน โลกมนุษย์
สุดยอด ดูรอบสองสนุกกว่าอีก
นักเขียนบทนี่อัจฉริยะจริงๆ
พอนั่งดูทีวีทั้งวันแบบนี้ ตัวมันตึงไปหมดเลย
ไปวิ่งจ๊อกกิ้งหน่อยดีกว่า
โอ๊ย ขาฉัน
หนาวจังเลย
อีจุนกี!
แต่แกตายไปแล้วนี่
แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
เดี๋ยวนะ นี่แกโกหกฉันงั้นเหรอ
คุณรู้จักพี่ชายของผมด้วยเหรอ
หมายความว่าไง พี่ชายอะไรกัน
ผมว่าคุณน่าจะเข้าใจผิด ว่าผมเป็นพี่ชายนะ
ผมเป็นน้องชายฝาแฝดของพี่จุนกี ชื่อว่าอีจุนกูครับ
อะไรนะ น้องชายฝาแฝดเหรอ
จุนกีมีพี่น้องฝาแฝดด้วยเหรอ
โวยวายอะไรกัน
- ดงกู - ครับ
- จุนกีมีฝาแฝดด้วยเหรอ - เอ๋...
ดงกู ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ฉันจุนกูไง อีจุนกู
จริงด้วย พี่จุนกู
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
จุนกีมีน้องชายฝาแฝดจริงๆ เหรอ
ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลย
ว่าแล้วเชียว
เขาเอาอีกแล้วสินะ
เขามักจะเป็นแบบนี้เสมอ
เขามักจะทำเป็นไม่เห็นผมอยู่ในสายตา
เราเกิดวันเดียวกันเวลาเดียวกัน
แต่ตลอดชีวิตของเขา เขาทำเหมือนผมไม่มีตัวตน
นี่ อีจุนกี
แกเล่นละครอยู่ใช่มั้ย
คุณพูดออกมาได้ยังไง
ถ้างั้นผมเป็นใครล่ะครับ
ผมไม่มีตัวตนอยู่จริงๆ เหรอ
พ่อแม่ก็รักแต่พี่ชายผม ผมถึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิต
ผมเกลียดพี่ชายของผม
ผมคืออีจุนกู
ผมก็มีตัวตนเหมือนกันนะ
คุณคือน้องชายฝาแฝดของจุนกีจริงๆ เหรอ
พี่ สู้ๆ นะ
ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
ผมไม่รู้มาก่อนเลย
ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมชินแล้ว
- เชิญนั่งก่อนสิครับ - ไม่เป็นไรครับ
ผมคงอยู่ต่อไม่ได้ เพราะหัวใจผมมันเจ็บปวดเหลือเกิน
ขอโทษนะครับ ผมขอตัวกลับก่อนดีกว่า
เดี๋ยวก่อน
มีอะไรเหรอครับ
- แล้วตอนนี้จุนกีอยู่ที่ไหน - หมายความว่ายังไง
- เขาตายแล้วนี่ครับ - แล้วเขาถูกฝังไว้ที่ไหน
เขาถูกเผาไปแล้ว
แล้วที่เก็บกระดูกเขาอยู่ที่ไหน
ตอนแรกเราว่าจะเอาไปเก็บ แต่โปรยกระดูกไปแล้ว
งั้นก็บอกมาสิว่าที่ที่โปรยมันอยู่ตรงไหน
คุณพาผมไปที่นั่นเลยได้มั้ย
วันนี้ผมยุ่งมาก ขอตัวก่อนนะครับ
- คุณจุนกู! - ครับ
พรุ่งนี้ผมจะไปแข่งที่ต่างประเทศแล้ว
ให้ผมได้ไปบอกลาเพื่อนผมก่อนไป
จะได้มั้ย
เดินทางปลอดภัยนะครับ
คุณจุนกู
เราต้องไปอีกไกลแค่ไหนเนี่ย
ตรงนี้เหรอ
ตรงนี้อะนะ
ใช่ๆ ตรงนี้แหละ
ถ้างั้น จุนกีอยู่ตรงนี้เหรอครับ
จุนกี
จุนกี ฉันมาหาแล้วนะ
จุนกี!
นี่คุณร้องไห้เหรอ
ผมกับจุนกีเราสนิทกันมาก
เหมือนเป็นพี่น้องกัน
ตอนที่เขาขโมยแฟนผมไป ตอนนั้นผมโกรธเขามาก
แต่ไม่นานผมก็ยกโทษให้เขา
ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะมาตายแบบนี้
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ ผมก็อยากกอดเขาไว้นานๆ
มันช่างเจ็บเหลือเกิน ที่ไม่สามารถทำแบบนั้นได้แล้ว
จุนกี!
ฉันขอโทษนะ
ฉันขอโทษนะ จุนกี!
ขอให้ไปสู่สุขตินะ
ถ้าฉันได้ขึ้นไปบนสวรรค์เมื่อไหร่
เรากลับมาเป็นเพื่อนกันอีกนะ
จุนกี!
ซูบง!
อยู่ดีๆ ทำไมคุณถึงพูดไม่มีหางเสียงล่ะ
ฉันเอง
ฉันคืออีจุนกี เพื่อนแกไง
นี่คุณพูดเรื่องอะไร
คุณบอกว่าคุณเป็นน้องฝาแฝดไม่ใช่เหรอ
ฉันจะไปมีน้องชายฝาแฝดได้ยังไง
ฉันเป็นลูกคนเดียว
ลูกชายคนเดียวของรุ่นที่สี่
ฉันโกหกแกเพราะกลัวว่าแกจะอัดฉันจนตาย
ฉันเอง
ฉันเอง อีจุนกี
มาสิ
เข้ามาเลย
มัวรออะไรอยู่ล่ะ
แกบอกว่าอยากกอดฉันนานๆ ไม่ใช่หรือไง
จริงๆ แล้วผมคือจุนกู...
ผมคืออีจุนกู
พี่!
ผมคืออีจุนกู
กรณีนี้คงยากที่จะเอาเงินคืนมาได้
เรียกว่าเป็นไปไม่ได้เลยก็ได้ครับ
ดูชิก
ฉันจะทำยังไงดี
คราวนี้ฉันควรทำยังไงดี
ฉันถูกหมอนั่นหลอกเงินไปจนหมด
จนคนในวงการนางแบบคิดว่า ฉันเป็นนางแบบตกกระป๋อง
เธอเริ่มใหม่ก็ได้นี่
เริ่มอะไรใหม่
ฉันทำอะไรก็ไม่เก่งสักอย่าง แถมเรียนก็เรียนไม่จบ
ช่างเถอะ ฉันไม่น่ามาคุยกับนายเลย
คนที่เขียนนิยายพิลึกแบบนั้น
- แล้วมันผิดตรงไหน - แล้วมันช่วยให้ชีวิตนายดีขึ้นมั้ยล่ะ
นายไม่อายคนอื่นหรือไง
ทำไมฉันต้องสนใจว่าคนอื่นจะคิดยังไงด้วยล่ะ
แม้ในสายตาคนอื่น งานที่ฉันทำมันอาจจะดูไม่มีค่าอะไร
แต่ฉันมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งที่ฉันรัก
ซูอา
ความสุขของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันหรอกนะ
เพราะฉะนั้นเธอเองก็ควรหาสิ่ง ที่ทำให้เธอมีความสุขบ้างนะ
อายุขนาดนี้แล้วจะไปเริ่มใหม่อะไรได้
ฉัน 29 แล้วนะ
มันก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อย
เธอรู้มั้ยว่าเดี๋ยวนี้อายุคาดเฉลี่ยอยู่ที่เท่าไหร่
80 ปีเลยนะ
ถ้าเทียบกับเบสบอล เธอเพิ่งจะรอบที่สามเองนะ
เธอจะยอมแพ้ทั้งๆ ที่เพิ่งมาถึงจุดนี้เนี่ยนะ
เธอยังไม่รู้หรอกว่าเธอจะได้ดับเบิลเพลย์เยอร์
ทริเปิลเพลเยอร์หรือโฮมรัน จนกว่าเธอจะเล่นจนจบเกม
ฉันพูดถูกมั้ย
- แต่ว่า ดูชิก - อะไร
เบสบอลมันต้องเล่นทั้งหมดกี่รอบเหรอ
ทำไมถึงได้เงียบแบบนี้ล่ะ
ทุกคนหายไปไหนกันหมด
[คุณดงกู]
- ฮัลโหล - คุณยุนอา คุณอยู่ที่ไหนเหรอ
- ฉันเพิ่งกลับมาจากโรงเรียนทำขนม - งั้นเหรอครับ
ตอนนี้ผมทำความสะอาดชั้นสามอยู่ คุณมาช่วยผมทำหน่อยได้มั้ย
ค่ะ ฉันจะรีบขึ้นไปค่ะ
คุณดงกู
คุณยุนอา
เมื่อวานผมทำพลาดไป
ครั้งนี้ผมขอสารภาพกับคุณอย่างเป็นทางการ
ผมชอบคุณนะ
ชอบมากเลยด้วย
- เราสองคน... - ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วยคะ
เมื่อวานฉันบอกว่า "ไม่" แล้วไม่ใช่เหรอคะ
อะไรนะครับ
คุณไม่ชอบแบบนี้เหรอครับ
ผมตั้งใจแต่งมันตั้งหลายชั่วโมงเลยนะ
ฉันขอลงไปข้างล่างก่อนนะคะ
คุณยุนอา
คุณยุนอา!
คุณยุนอา
คุณยุนอา เดี๋ยวก่อนสิ
คุณยุนอา!
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ล่ะ ยังมีจุดไหนที่ผมทำไม่โอเคอยู่เหรอ
อ๋อ แหวนใช่มั้ย
เดี๋ยวพอผมหาเงินได้ ผมจะซื้อวงสวยๆ...
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คำตอบของฉันก็เหมือนเดิม
ยังไงฉันก็ไม่คิดที่จะมาคบกับคุณ
ทำไมล่ะครับ
คุณไม่ชอบผมขนาดนั้นเลยเหรอ
เราลองคบกันไปก่อน ถ้าไม่ชอบก็ค่อยเลิกกันก็ได้นี่ครับ
ฉันไม่อยากคบกับใครอีกแล้วค่ะ
แค่นี้ชีวิตของฉันก็ยุ่งเหยิงมากเกินพอแล้ว
อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะคะ
งั้นผมจะรอคุณเอง
ผมจะรอจนกว่าคุณจะอยากคบกับผม
อย่ารอฉันเลยค่ะ
ผมว่าผมจะรอ ผมบอกแล้วไงว่าผมจะรอคุณ!
แต่คุณก็ยังจะห้ามผมงั้นเหรอ
ผมมันไม่มีค่าพอที่จะให้คุณ เก็บไปคิดพิจารณาบ้างเลยเหรอ
อย่างนั้นใช่มั้ย
เข้าใจแล้วครับ
ผมเข้าใจความหมายที่คุณบอกแล้ว
ผมจะหยุดเอง
จากนี้ไปผมจะเลิกชอบคุณให้เอง
หมายความว่ายังไง
นายชอบเธอเหรอ
ทำไมนายถึงมาชอบผู้หญิงคนนี้
อธิบายฉันมาสิ!
พี่ ทำไมมานั่งตรงนี้ล่ะ
- ตามฉันมา - พี่จะทำอะไรของพี่น่ะ
ฉันได้ยินเรื่องหมดแล้ว
เธอโดนหลอกมาใช่มั้ย
ถึงได้ต้องมาอยู่ที่นี่แบบนี้
- พี่ คือว่าเรื่องนั้น... - ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
เก็บของกลับไปอยู่บ้านพ่อกับแม่เดี๋ยวนี้
กลับไปอยู่ที่นั่นแล้วก็แต่งงานไปซะ
- ตามฉันมา - ไม่เอา
ฉันไม่ไป
ถ้างั้นแกจะอยู่กับดงกูไปจนถึงเมื่อไหร่
พี่
ฉันอยากเริ่มต้นใหม่
จะเริ่มต้นอะไรอีก
แกบอกว่าแกอยากเป็นนางแบบ แต่ชีวิตแกก็ไม่เห็นได้เรื่องสักอย่าง
แล้วตอนนี้จะมาเริ่มต้นใหม่อะไรได้
แกรู้มั้ยว่าตอนนี้แกอายุเท่าไหร่แล้ว
อายุฉันมันทำไม
ฉันเพิ่งจะอายุ 29 เอง
อะไรนะ
พี่รู้มั้ยว่าเดี๋ยวนี้อายุคาดเฉลี่ยอยู่ที่เท่าไหร่
มันคือ 80 เลยนะ
ถ้าเทียบกับเบสบอล ไม่สิ...
ถ้าเทียบกับการแข่งต่อสู้แบบยูเอฟซี
ฉันเพิ่งอยู่ยกที่สองจากทั้งหมดห้ายกเองนะ
พี่จะยอมยกผ้าขาว เพียงแค่แพ้ในยกที่สองเหรอ
ท่าล็อกแขนกับท่าล็อกคอ อาจจะได้ผลในยกที่สามก็ได้
หรือบางทีถ้าฉันแข่งต่อ ฉันอาจจะเอาชนะด้วยท่าไฮคิกก็ได้
ถูกมั้ย
ฉันยังเหลืออีกตั้งสามยก
ฉันยังมีเวลาอีกเหลือเฟือไม่ใช่เหรอ
ฉันถึงอยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
พี่ช่วยเชื่อใจฉันอีกสักครั้งได้มั้ย
แกเอาจริงใช่มั้ย
ถ้าครั้งนี้แกยกผ้าขาวอีก
แกโดนฉันเตะท่าไฮคิกแน่
อื้อ ได้เลย
ขอบคุณนะพี่
ไม่ต้องร้องแล้ว
คุณยุนอา
- ยังไม่กลับอีกเหรอครับ - ค่ะ
ฉันอยากฝึกอีกนิดนึงน่ะค่ะ
มีเรื่องอะไรเหรอครับ ทำไมสีหน้าถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
หรือเป็นเพราะผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น แต่มันกวนใจผมน่ะครับ
เขาดูเป็นคนดีนะครับ
ทำไมถึงปฏิเสธเขาไปล่ะครับ
ฉันรู้ค่ะ ว่าเขาเป็นคนดี
ฉันรู้ดีกว่าใครว่าเขาเป็นคนดี
แต่ว่า คุณฮยอนซูคะ
ฉันไม่อยากเชื่อใจใครอีกแล้ว
ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้วค่ะ
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คำตอบของฉันก็เหมือนเดิม
ยังไงฉันก็ไม่คิดที่จะมาคบกับคุณ
อย่ารอฉันเลยค่ะ
โดนพี่ซูบงจัดเต็มเป็นไงบ้าง
แค่ไม่ตายก็โอเคแล้ว
แล้วพี่กับพี่ซูบงจะกลับมาเป็นเพื่อนกันใหม่เหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
เราตัดสินใจจะเป็นเพื่อนกัน แม้ว่าจะตายไปแล้วก็ตาม
อาหารพร้อมแล้วค่ะ
ว้าว แกงกิมจินี่นา
น่ากินจังเลย
ขอบคุณนะครับ
ดงกู มากินข้าวเช้าสิ
ไม่ล่ะ ฉันไม่หิว
คุณดูชิก วันนี้คุณช่วยดูซอลให้หน่อยได้มั้ยคะ
ฉันต้องไปฝึกทำขนมที่ร้านของคุณฮยอนจินน่ะค่ะ
ได้เลยครับ เดี๋ยวผมดูแลให้เอง
งั้นเดี๋ยวฉันมานะคะ
ช่วงนี้เธอไปที่ร้านหมอนั่นบ่อยมากเลยนะ
หรือว่าเธอจะชอบเขา
บ้าน่า
ดงกู แกไม่ต้องกังวลไปนะ
ฉันไม่ได้กังวลสักหน่อย
ฉันตัดสินใจจะเลิกชอบคุณยุนอาแล้ว แค่จะบอกให้รู้ไว้
- ก็ดี - ไปก่อนนะ
แกจะไปไหนเหรอ
ฉันบอกแล้วไงว่าวันนี้ฉันจะไปช่วยงานผู้กำกับคิม
บอกแล้วเหรอ บอกเมื่อไหร่
ฉันบอกไปแล้วไง!
ฉันบอกไปตั้งไม่รู้กี่ครั้ง เวลาฉันพูดก็หัดฟังซะบ้างสิวะ
ฟังกันบ้าง!
ทำไมเขาต้องตวาดใส่ฉันตลอดเลยนะ
เศร้าใจไปก็เท่านั้น ดูชิก
พูดอะไรของพี่อีกเนี่ย
กินๆ ไปเหอะ
เช้าแบบนี้ ไปไหนมาเนี่ย
ฉันเพิ่งเลิกงานกลับมาต่างหาก
เมื่อวานฉันต้องไปทั้งงานเปิดตัว ไปสัมภาษณ์ เขียนบทวิจารณ์แล้วก็โดนใช้นู่นใช้นี่
ต้องวิ่งไปวิ่งมาทั้งคืน เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
จะถ่ายแผลตัวเองไว้เป็นที่ระลึกหรือไง
"ซ้อมการแสดงเสร็จ ก็ต้องจัดกาแฟสักแก้ว"
"คาเฟอีนทำให้ฉันตื่นได้เสมอ"
- ทำอะไรของพี่ - หืม
ฉันกำลังเริ่มเล่นโซเชียลน่ะ
อยากดูมั้ย
เธอได้รับเกียรติเลยนะ
อี๋ ทำไมต้องทำหน้าแบบนี้ด้วย
แล้วอยู่ดีๆ พี่มาเล่นโซเชียลทำไม
เป็นดารามันก็ต้องมีโซเชียล ไว้ใช้พูดคุยกับแฟนคลับบ้างสิ
ดารากับผีน่ะสิ
คนติดตามยังไม่มี แล้วจะไปคุยกับใครได้
สงสัยพูดคนเดียว
ฉันเพิ่งเริ่มเล่นไม่เท่าไหร่เอง
อีกไม่นานต้องเพิ่มแบบถล่มทลายแน่ๆ
ชิวแบคคา เธอแสดงเป็นแฟนคลับฉัน แล้วมาถ่ายรูปกับฉันหน่อยสิ
ไม่ล่ะ
มาเถอะน่า
ยิ้มสิ เร็วเข้า
หนึ่ง สอง สาม
บอกว่าไม่ไง
- น่ารำคาญจริงๆ - ชิวแบคคา
เฮ้!
- ช่วงนี้ทำไมเธอถึงเย็นชากับฉันจังนะ - ปกติเธอก็เกลียดพี่อยู่แล้วนะ
เออว่ะ จริงด้วย
ฉันไปถ่ายหนังดีกว่า
- รายการเด็กนั่นอะนะ - อือ
ฉันต้องไปถ่ายฉากต่อสู้กับอควาแมน
ต้องยิงหมึกปลาหมึกแบบไหนดีนะ มันถึงจะดูเท่
เดี๋ยวฉันมานะ
- อี๋ น่าเกลียดน่ากลัว - บ้าไปแล้วเหรอ
ยิงให้ได้เยอะๆ ล่ะ
อยู่ดีๆ ทำไมหน้าฉันมันถึงต้องแดงด้วยนะ
บ้าไปแล้วๆๆ
หัวใจฉัน อย่าเต้นเร็วนักสิ
คุณไหวมั้ย
เมื่อกี้อควาแมนเล่นงานคุณหนักเลยนะ
สบายมากครับ
แต่ผมไม่รู้ว่าผมต้องทำงานแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่
เป็นอะไรมั้ยครับ
แต่อย่างน้อยเราก็ดีกว่าเขานะ
โชคยังดีที่ผมไม่ต้องรับบทปลาดาบแมน
จริงสิ
คุณได้ไปออดิชันมามั้ย
ออดิชันอะไรเหรอ
ผู้กำกับคิมกำลังจะเริ่มกำกับละครเรื่องใหม่
ผู้กำกับคิมจินโฮน่ะเหรอ
ผู้กำกับเรื่อง "Revenge of the Son" ที่ได้เรตติง 40 เปอร์เซ็นต์น่ะเหรอ
ผู้กำกับที่ทำละครฮิตถล่มทลายใช่มั้ย
เมื่อวานผมก็ไปออดิชันมา
- จริงเหรอครับ - ครับ
ฉันพลาดไปได้ยังไงเนี่ย
มีวิธีไหนที่จะได้ไปออดิชันบ้างมั้ยนะ
พี่แจอู!
เสียงดังอะไรขนาดนี้
พี่แจอู!
อ้าว จุนกี
ไม่เจอกันนานเลยนะ
มีอะไรเหรอ
พี่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับละครของผู้กำกับคิมจินโฮใช่มั้ย
ขอผมเข้าออดิชันด้วยได้มั้ย
ว่าไงนะ!
- ทำไมต้องตะโกนด้วยล่ะ - ว่าไงนะ!
ไม่ได้ยินเสียงนายเลย
ช่วยพูดดังๆ หน่อยสิ
ทำไมพี่ต้องตะโกนด้วย
ขอโทษทีๆ
หูฉันบาดเจ็บตอนที่ถ่ายทำฉากระเบิดน่ะ
จริงเหรอ
- ไม่เป็นไรมากใช่มั้ย! - ใช่
หมอบอกว่ารักษาไม่นานเดี๋ยวก็หาย
จริงสิ เมื่อกี้นายพูดว่ายังไงนะ
ผมขอเข้าไปออดิชันละครใหม่ ของผู้กำกับคิมจินโฮได้มั้ย
แต่ออดิชันมันจบไปแล้วนะ
ผมก็เลยมาถามพี่ไง
ให้พี่ช่วยไปขอผู้กำกับ ให้ผมได้เข้าร่วมออดิชันด้วย
แต่เขายุ่งมากเลยนะ
ทำไมยิ่งพูดยิ่งดังวะ
คังซอจิน
อ้าว พี่
- มาทำข่าวที่นี่เหรอ - ใช่
แบบนี้ค่อยดูเหมือนนักข่าวขึ้นมาหน่อย
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย
เธอนั่นแหละ เป็นอะไรของเธอ
หรือว่าเธอจะเกลียดฉันนะ
พี่! ช่วยให้ผมเข้าร่วมออดิชันทีเถอะนะ
ก็ได้! ฉันจะลองถามเขาให้
- แต่ฉันมีเรื่องจะขอนายอย่างนึง - บอกมาได้เลย
ผมยอมทำทุกอย่าง
ไม่ได้ล้างมาสี่วันแล้วเนี่ย
ฮยอนจุน...
[ไอ้งั่งฮยอนจุน ฉันฆ่าแกแน่]
มันไม่ง่ายเลยนะครับ ที่จะหานักแสดงอาหรับ ที่แสดงเก่งและพูดเกาหลีได้
ทำไงดีล่ะ บทสำคัญซะด้วยสิ
แล้วหมอนั่นกำลังทำอะไรของเขา
คังดงกู นายมีไอเดียอะไรมั้ย
ฮยอนจุน!
ตกใจหมดเลย
ฮยอนจุนเหรอ
- ใครคือฮยอนจุน - ห้ะ
อ๋อ ชินฮยอนจุน
นายอยากให้เขาแปลงโฉมเป็นสายลับซาอุงั้นสินะ
แต่ผมว่าเขาดูไม่ค่อยเหมือนคนอาหรับเท่าไหร่นะ
น่าสนุกดีออก
เราต้องคิดให้มันนอกกรอบหน่อยสิ
- ติดต่อชินฮยอนจุนเลย - ครับ
คังดงกู ไอเดียนายดีมากเลยนะ
นายนี่ไอเดียดีจริงๆ ทำได้ดีมาก
ขอบคุณครับ
ดีจังเลยนะ
ฉันก็นึกถึงชินฮยอนจุนเหมือนกัน
- แต่นายดันพูดซะก่อน - ขอโทษทีครับ
ฉันบอกแล้วไงคะว่า จะเลี้ยงของที่อร่อยกว่าต๊อกบกกี
ทำไมล่ะครับ อันนี้ก็อร่อยดีนะ
ยิ่งคุณยุนอาเป็นคนซื้อให้ก็ยิ่งอร่อย
แต่ฉันอยากเลี้ยงตอบแทนที่คุณให้ฉันใช้ห้องทำอาหาร
แล้วก็คอยสอนนู่นนี่ให้ฉัน
แค่ต๊อกบกกีก็พอแล้วครับ
- พอแล้วจริงๆ เหรอคะ - มันอร่อยจริงๆ นะครับ
- โอ๊ย หลังผม - ตายแล้ว!
เป็นอะไรมั้ยคะ
ขอโทษครับ
หยุดเลยนะ
ลองลุกขึ้นก่อนค่ะ
เหนื่อยจังเลย
วิ่งวุ่นทั้งวันเลย
ขอนอนหน่อยดีกว่า
นอนๆ
[พี่จุนกี]
- มีอะไร - ซอจิน
- ตอนนี้เธอว่างมั้ย - มีอะไร
ฉันแค่อยากเลี้ยงของอร่อยๆ เธอหน่อยน่ะ
ออกมาทีสิ
ที่ไหนล่ะ ก็ได้
เป็นคนที่น่ารำคาญจริงๆ
รำคาญสุดๆ
ก็ได้ ฉันไปให้ก็ได้
จริงๆ ก็ไม่อยากไปหรอกนะ
- ฉันมาแล้ว - อ้าว มาแล้วเหรอ
ทำไมพี่ต้องเรียกฉันมาที่นี่ด้วย
ฉันทำงานมาทั้งคืน เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
คือฉันมีเรื่องจะขอร้องเธอน่ะ
ขอร้องเหรอ
จริงๆ แล้ว...
พี่ ทางนี้
เขาเป็นใครเหรอ
พี่เขาเป็นพีดีที่เจบีซีน่ะ
แนะนำตัวกันหน่อยดีกว่า
คนนี้คือน้องสาวของรุ่นน้องผม ชื่อคังซอจิน
ส่วนคนนี้คือพีดีที่เจบีซี ชื่อคิมแจอู
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ!
ผมชื่อคิมแจอูครับ!
ยินดีที่ได้รู้จักครับ!
ตกอกตกใจหมด
ทำไมเขาต้องตะโกนด้วยล่ะ
หูเขาได้รับบาดเจ็บตอนถ่ายทำหนังน่ะ
แต่เดี๋ยวก็หายแล้ว ไม่ต้องห่วง
พี่!
เสียงพี่ดังเกินไป
ช่วยลดเสียงหน่อย
ขอโทษที
ว่าแต่ เขามาทำอะไรที่นี่เหรอ
พี่เขาเห็นเธอเมื่อวาน ก็เลยขอให้ฉันช่วยนัดบอดให้
นัดบอด
นัดบอดเหรอ
พี่ ฉันขอคุยด้วยหน่อย
พี่คิดจะทำอะไรของพี่กันแน่
ทำไมถึงไม่ถงไม่ถามฉันก่อน
- ฉันจะกลับแล้ว - เดี๋ยวสิ
จะกลับไปแบบนี้ได้ยังไง
จริงๆ แล้ว ฉันมีออดิชันละครที่ฉันต้องไปให้ได้
แล้วเขาก็เป็นผู้ช่วยผู้กำกับของเรื่องนั้น
เขาบอกว่าถ้าฉันนัดบอดให้ เขาถึงจะให้ฉันเข้าออดิชัน
เธอไม่รู้สึกสงสารฉันบ้างเหรอ
ซอจิน ทำเพื่อฉันสักครั้งได้มั้ย
ได้มั้ย
ก็ได้
แต่กินเสร็จเมื่อไหร่ฉันกลับทันทีเลยนะ
ขอบใจนะ
ฉันไปก่อนนะ ขอบใจมากนะ
สู้ๆ
คุณซอจิน! คุณอยากทานอะไรครับ!
ขอเป็นพิซซากอร์กอนโซลา กับคาโบนาราแล้วกันค่ะ
อะไรนะครับ!
ผมไม่ค่อยได้ยินเลย คุณช่วยพูดดังๆ หน่อยได้มั้ยครับ
พิซซากอร์กอนโซลา!
กับคาโบนารา!
อ๋อ พิซซากอร์กอนโซลา กับคาโบนาราเหรอครับ
แล้วเครื่องดื่มล่ะครับ
น้ำเกรปฟรุตค่ะ!
น้ำเกรปฟรุตใช่มั้ยครับ
ขอโทษนะครับ รับออเดอร์หน่อยครับ!
ได้ยินแล้วครับ
เชฟกำลังทำตามออเดอร์ของคุณอยู่ครับ
โอเคครับ
น่าอายจริงๆ
- ขอฉันไปห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ - อะไรนะครับ
ฉันบอกว่าฉันไปจะไปห้องน้ำแป๊บนึงค่ะ!
อ๋อ โอเคครับ
ตามสบายเลยครับ
กลับมาแล้ว
อ้าว กลับมาแล้วเหรอ
ไม่ได้ถ่ายหนังซะนาน ตื่นเต้นดีมั้ย
ยุ่งจนหัวหมุนไปหมด
นั่นคืออะไรเหรอ
กลิ่นอะไรเนี่ย
ถุงเท้า
ฉันต้องซักถุงเท้าให้ผู้กำกับ เพราะเขาไม่มีเวลามาซัก
แล้วคุณยุนอาไปไหน ทำไมแกถึงมาดูแลซอลแทนล่ะ
เธอออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว ยังไม่กลับมาเลย
อะไรนะ ยังไม่กลับอีกเหรอ
- ดึกป่านนี้แล้วเนี่ยนะ - ทำไมเหรอ
แกเป็นห่วงเธอเหรอ
ไหนบอกว่าเลิกชอบเธอแล้วไง
ฉันไม่ได้เป็นห่วงเธอสักหน่อย
ฉันแค่ถามถึงเพราะหิวต่างหาก
คุณยุนอาโทรมาพอดี
ครับ คุณยุนอา
งั้นเหรอครับ
ได้ครับ
โอเคครับ ครับ
คุณยุนอาโทรมาเหรอ
- เธอว่าไง - เธอบอกว่าจะกลับดึกน่ะ
ตอนนี้เธออยู่ที่บ้านเชฟซนฮยอนจุน
เขาบาดเจ็บส่วนลูกของเขาก็ไม่สบาย เธอก็เลยอยู่ดูแลพวกเขาน่ะ
ถ้างั้น พวกเขาก็อยู่กันสองต่อสองสินะ
ในเวลาดึกๆ แบบนี้ด้วย
พวกเขาอาจจะตกหลุมรักกันก็ได้นะ
มันต้องกวนใจนายแน่เลยใช่มั้ย ดงกู
พูดอะไรของเธอ
ฉันจะไปสนใจทำไม
ฉันไปนอนก่อนดีกว่า
ครับ ผู้กำกับ
ถุงเท้าเหรอครับ
ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
ไม่อยากจะเชื่อเขาเลย
มีอะไรเหรอ
เขามีถุงเท้าคู่นึง ที่เขามักจะใส่ตอนออกไปหาสถานที่
พวกเขาเรียกมันว่า "ถุงเท้าหาที่"
เขาอยากให้ฉันเอาไปให้เขาน่ะ
ดึกป่านนี้แล้วยังจะใช้อีก
เดี๋ยวฉันมานะ
"ถุงเท้าหาที่" เหรอ
- มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ - ไม่รู้สิ
ถ้าใส่คงช่วยหาที่ได้เร็วขึ้นมั้ง
ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์นะ
ไอ้โรงเรียนทำขนม ทำไมถึงไม่รับสายวะ
อะไรกัน ทำไมถึงไม่เปิดไฟล่ะ
ทำไมไม่มีใครอยู่เลย
ซงฮยอนจุน!
- คุณยุนอา! - นี่คุณ
เขาเลิกคลาสกันแล้ว คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
คุณพอจะบอกที่อยู่ของคุณซงฮยอนจุนได้มั้ยครับ
- คุณอยากรู้ไปทำไมครับ - ห้ะ
คือว่า...
ผมเอาของมาส่งน่ะครับ
มีพัสดุส่งมาถึงคุณซงฮยอนจุน
ไหนผมขอดูหน่อย
เอ๊ะ ชื่อของเขาอยู่ตรงไหนนะ
สักครู่นะครับ ชื่อของเขาเขียนไว้แถวนี้ไม่ใช่เหรอ
ชื่อของผู้รับมันจะเขียนไว้ตรงนี้
อ๋อ อยู่ตรงนี้นี่เอง นี่ไงครับ
ซงฮยอนจุน
แล้วทำไมถึงไม่มีที่อยู่เขียนไว้ล่ะครับ
สมัยนี้คนเขาไม่ค่อยเขียนที่อยู่กันแล้วครับ
เพราะงั้นช่วยบอกที่อยู่เขาหน่อยสิครับ
มันเป็นข้อมูลส่วนตัว ผมบอกคุณไม่ได้หรอก
ฝากกล่องไว้ที่ผมได้เลย
- เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมให้เขาเอง - ไม่ได้ครับ
มันเป็นบริการส่งด่วน
ผมก็ต้องส่งให้ถึงมือเขาสิครับ
ผมว่ามันน่าจะเป็นอาหารนะครับ
อีกไม่นานต้องบูดแน่เลย
ดมดูสิครับ กลิ่นเริ่มออกแล้ว
น่าจะแพงมากซะด้วย
แต่ช่างเถอะ คุณจัดการเองแล้วกัน
ถ้ามันเสียหรือใช้ไม่ได้แล้ว คุณต้องรับผิดชอบนะ
เดี๋ยวก่อน
อะไรเหรอครับ
ใครคะ
คุณยุนอา!
คุณดงกู
คุณมาทำอะไรที่บ้านผู้กำกับครับเนี่ย
บ้านผู้กำกับอะไรกันคะ
ที่นี่เป็นบ้านของคุณฮยอนจินนะ
เป็นไปไม่ได้
พอดีเขาวานให้ผมเอาของมาให้เขาน่ะครับ
เขาต้องให้ที่อยู่มาผิดแน่ๆ เลย
เป็นไปได้ยังไงเนี่ย
ใครมาเหรอครับ
- คือว่า... - อ้าว สวัสดีครับ
วันนั้นเราเคยพบกันแว้บนึงแล้ว
อ๋อครับ สวัสดีครับ
คุณอยู่ที่นี่เองเหรอครับเนี่ย
ผมว่ามันดูเสียมารยาทไปนะ ถ้าจะให้ผมกลับทันที
ถ้าผมยอมอยู่ดื่มชาสักแก้วก่อน คุณถึงจะสบายใจสินะ
เดี๋ยวค่ะคุณดงกู แล้วคุณไม่ต้องไปส่งของเหรอคะ
จริงสิ
ครับ ผู้กำกับ
อะไรนะครับ
คุณไม่ต้องใช้ถุงเท้าหาที่แล้วเหรอครับ
ได้ครับ
ทราบแล้วครับ
เขานี่ชอบเปลี่ยนใจตลอดเลย
อุตส่าห์มาถึงขนาดนี้ แต่กลับไม่เอาแล้วซะงั้น
ถ้างั้นผมขอดื่มชาก่อนแล้วค่อยไปแล้วกัน
ได้เลยครับ
ค่ะ คุณดูชิก
อะไรนะคะ
โอเคค่ะ ฉันจะรีบไปค่ะ
ค่ะ
คุณดงกู ตอนนี้ซอลร้องไห้ไม่หยุดเลย
ฉันต้องรีบกลับไปดูลูกก่อน
คุณช่วยอยู่ที่นี่แป๊บนึงได้มั้ยคะ
ผมเหรอครับ
ฮุนก็ไม่สบาย ส่วนคุณฮยอนจุนก็มาเจ็บหลังอีก
ฉันรบกวนด้วยนะคะ
เดี๋ยวสิ คุณยุนอา...
หมายความว่ายังไงครับ
ทำไมดงกูถึงไปที่บ้านเขาล่ะครับ
สงสัยบ้านของผู้กำกับกับบ้านคุณฮยอนจุน จะอยู่ตึกเดียวกันนะคะ
คุณดงกูเข้าใจผิดว่าที่นั่นเป็นบ้านของผู้กำกับน่ะค่ะ
งั้นเหรอครับ
ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้
แต่ให้คนแปลกหน้าสองคนอยู่ด้วยกัน คงรู้สึกอึดอัดกันน่าดู
แกเลิกเป็นห่วงได้แล้ว พอเลย
เขาไม่เป็นไรหรอกน่า
แล้วพี่จะจดจ้องดูโพสต์ของพี่ทำไม ไม่เห็นมีใครมาเม้นสักหน่อย
มีคนมาเม้นแล้ว
แฟนคลับฉันมาเม้นให้แล้ว
เอาสิ เอาไปดูเลย
"โอป้า สู้ๆ นะคะ" "โอป้าแสดงดีมากเลยค่ะ"
เรื่องจริงเหรอเนี่ย
ไอดีชื่อว่า "จุนกีเลิฟ" เหรอ
โลกมันช่างใหญ่จริงๆ ถึงได้มีคนเพี้ยนๆ อยู่เต็มไปหมด
แกอิจฉาฉันสินะ เอาคืนมาเลย
ฉันไม่อยากคุยกับคนที่ไม่มีแฟนคลับ
ถึงจุดหมายปลายทางแล้วค่ะ
- ตกใจหมด - อะไรวะเนี่ย
ใครมันเปิดเสียงจีพีเอสดังขนาดนี้กันวะ
คุณซอจิน! วันนี้ผมสนุกมากเลย!
เข้าบ้านเถอะครับ!
- ขอบคุณที่มาส่งนะคะ! - อะไรกันน่ะ
- กลับดีๆ นะคะ! - นั่นมันเสียงซอจินนี่
ทำไมถึงต้องตะโกนด้วยล่ะ
คือว่า...
เรื่องมันยาวน่ะ
ซอจินกลับมาแล้วเหรอ
นี่ ซอจิน
ซอจิน เป็นอะไรไปเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
พี่ไม่รู้เหรอ แก้วหูฉันจะแตกก็เพราะเขานี่แหละ
อดทนหน่อยน่า
เขากำลังรักษาตัวอยู่
- พอเขาหายดีก็น่าจะไม่มีอะไรแล้ว - ช่างเถอะ
ฉันไปนัดบอดให้แล้ว พอใจแล้วใช่มั้ย
เดี๋ยวสิ ซอจิน
กว่าจะถึงวันออดิชันยังอีกสองสามวัน
เธอช่วยไปเดตกับเขาจนถึงตอนนั้นได้มั้ย
ไม่มีทาง
งั้นฉันก็คงไม่มีทางเลือก
ฉันคงไปออดิชันไม่ได้แล้ว
แต่ถ้าละครเรื่องนั้นเกิดฮิตขึ้นมา
ฉันก็แค่ร้องไห้เป็นสายเลือด และรู้สึกเสียดายไปทั้งชีวิต
ฉันคงได้ใส่แต่ชุดปลาหมึกไปจนตายสินะ
ก็ได้ๆ
แต่ถึงวันที่พี่ออดิชันเท่านั้นนะ
ขอบใจนะ ขอบใจมาก
ปล่อยได้แล้ว
พักเถอะ พักเยอะๆ เลยนะ
อึดอัดจะตายอยู่แล้ว
นี่ฉันต้องอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยหรือไง
แต่ไม่เป็นไร ฉันยังมีพวกแกอยู่
ขอโทษครับ
คุณดงกู
อะไรอีกล่ะ จะเรียกอะไรเยอะแยะ
- มีอะไรครับ - ขอโทษทีครับแต่ว่า...
คุณพอจะเข้ามาช่วยผมหน่อยได้มั้ยครับ
ให้ช่วยอะไรล่ะ
คุณทำอะไรของคุณเนี่ย
คุณถอดกางเกงออกทำไม
ผมพยายามนั่งชักโครกเพื่อทำธุระ
แต่ผมลุกไม่ขึ้นน่ะครับ
แล้วไงครับ คุณเรียกผมมาทำไม
คุณช่วยฉุดผมขึ้นหน่อยได้มั้ยครับ
อะไรนะ ช่วยฉุดงั้นเหรอ
ทั้งๆ ที่คุณถอดกางเกงอยู่เนี่ยนะ
ก็ผมลุกเองไม่ได้นี่ครับ
ก็ได้ครับ
แค่ยื่นมือมาก็พอ
- ผมยื่นมืออยู่ครับ - ช้าๆ นะ
ข้างนี้ด้วย
ห้ามแตะโดนผมนะ
ปล่อยได้แล้ว!
ขอบคุณครับ
ช่างมันเถอะครับ
เดี๋ยวสิครับ คุณดงกู
รอบนี้มีอะไรอีกล่ะ
ผมขอโทษนะครับ แต่ว่า...
คุณช่วยดึงกางเกงใน กับกางเกงขึ้นมาให้ผมทีได้มั้ย
ผมก้มลงไปไม่ได้
ก็ได้ครับ
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
- อยู่เฉยๆ นะครับ - ขอโทษครับ
แม่เจ้าประคุณรุนช่อง ฉันเห็นมันแล้ว
ช่วยเอาผ้าเช็ดตัวปิดให้หน่อยได้มั้ย
เป็นอะไรไป
โอ๊ย เห็นอีกแล้วโว้ย!
ทำไมต้องมาล้มด้วย ผมเพิ่งฉุดขึ้นมาเองนะ
ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
คุณดงกูจะเป็นอะไรมั้ยนะ
ลองโทรหาเขาดูดีกว่า
กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอคะ
แล้วฮุนล่ะคะ เรียบร้อยดีใช่มั้ยคะ
- ครับ - ค่อยยังชั่วหน่อย
อยู่กับคุณฮยอนจุน คุณคงอึดอัดมากเลยใช่มั้ยคะ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ
ไม่มีอะไรครับ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
คุณยุนอา
ตอนนี้จิตใจของผมเหนื่อยล้ามาก
ขอตัวไปนอนก่อนนะครับ
เขาเป็นอะไรของเขา
หรือว่าทะเลาะกันเหรอ
ไม่นะ มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!
มันต้องไม่ใช่แบบนี้!
เค็มชิบ!
- โตขนาดนี้แล้วยังกะน้ำต้มมาม่าไม่ได้อีกเหรอ - งั้นก็ไม่ต้องกิน
อร่อยๆ เดี๋ยวฉันจะกินให้หมดเลย
งั้นก็เลิกพูดแล้วกินไปซะ
- ถึงจุดหมายปลายทางแล้วค่ะ - อะไรอีกวะเนี่ย
ซอจินกลับมาแล้วแน่เลย
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป หูพวกเราได้หนวกกันแน่ๆ
ชิวแบคคา
นั่นดอกไม้อะไรอะ
เฮ้ ซอจิน เดี๋ยวก่อนสิ
ลองไปถามเธอสิ
ชิวแบคคา
มันคืออะไรเหรอ
พี่แจอูเป็นคนให้เหรอ
ไปได้สวยเลยสินะ
เขาขอคบกับฉัน
ฉันควรทำยังไงดี
ฉันควรคบกับเขาดีมั้ย
- แล้วแต่เธอสิ ถ้าชอบก็คบไม่ชอบก็ไม่ต้องคบ... - พี่
ขอฉันถามอะไรอย่างนึงได้มั้ย
พี่เคยมองฉันในฐานะผู้หญิงคนนึงบ้างมั้ย
เธอพูดเรื่องอะไร
แต่ฉันเห็นพี่เป็นผู้ชายคนนึง
ฉันควรทำยังไงดี
เอ้า ฉันก็ต้องเป็นผู้ชายสิ จะไปเป็นผู้หญิงได้ยังไง
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ฉันคิดว่า...
ฉันชอบพี่เข้าแล้วล่ะ
อะไรนะ
ฉันชอบพี่
ฉันไม่ต้องการเขาหรอก
ซอจินเป็นอะไรหรือเปล่า
ช่วงนี้เธอดูไม่ร่าเริงเลย
ไดเร็กไปหาเธอดีกว่า นี่มันอะไรกัน
คังซอจิน นี่มันเรื่องอะไรกัน
- เธอทำแบบนั้นไปทำไม - พี่คิดว่าไงล่ะ
วันนี้ฉันไปออกเดตกับซอจิน
วันนี้พี่ไปเจอซอจินไม่ได้
ซอจิน เราต้องคุยกัน
- ฉันอยากเรียนด้านแฟชัน - ฉันจะช่วยเธอเอง
มกุฎราชกุมารคนไหนถูกยองโจสั่งประหาร
ยูอาอินไง
เธออ่านภาษาอังกฤษออกใช่มั้ย
- "สวัสดี จาเน่" - "เจน" ต่างหาก
- มายมิสตี้ย่ะ - "มิสเทก" ต่างหาก
ไม่เป็นไรหรอก เธอไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษมาตั้งนานแล้ว
ทำไมแกต้องอยากเอาชนะเขาขนาดนั้นด้วย
แกหึงที่ยุนอาสนิทสนมกับเขาใช่มั้ยล่ะ
ฮยอนจุน คุณเล่นหมากเก็บเก่งมากเลยนะคะ
ช่วยสอนวิธีเล่นหมากเก็บให้ผมได้มั้ยครับ
ผมอยากเป็นสุดยอดในเกมนี้
ได้โปรด
ซงฮยอนจุน
มาแข่งกันอีกรอบเถอะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย